Opieka nad osobami starszymi – powołanie czy zwykła praca?

opieka osób starszych

Popularność zawodu opiekuna nad osobą starszą staje się coraz bardziej dostrzegalna. Starzejące się europejskie społeczeństwo żyje o wiele dłużej niż ich poprzednie pokolenia. Jednak pociąga to za sobą potrzebę stałej opieki nad niektórymi osobami w podeszłym wieku. W krajach rozwiniętych, gdzie kapitał gospodarczy jest na wysokim poziomie, osoby wymagające szczególnej opieki, taką pomoc mogą otrzymać od pracowników zza granicy, których przyciąga potrzeba zarobku. Niezależnie od tego czy pomoc seniorom potrzebna jest w krajach bogatych takich jak Niemcy, Szwajcaria lub Austria czy w krajach biedniejszych, praca opiekuna wiąże się z dużym obciążeniem psychicznym i potrzebą posiadania energii po to by pomagać w codziennym życiu swojemu podopiecznemu. Szansa wysokiego zarobku jako główna motywacja sama w sobie może okazać się nie wystarczająca. Pracę tą mimo wszystko podejmują ludzie z różnych kategorii wiekowych, zarówno osoby młode, jak i po pięćdziesiątym roku życia.

Zetknięcie się z problemem opieki nad drugim człowiekiem bardzo często przeciera oczy ludzi zafascynowanych łatwym zarobkiem. Opiekun seniora zajmuje się nim praktycznie cały czas. Musi zaspokajać jego potrzeby, wspierać go w codziennych czynnościach, a czasem nawet zastępować w nich. Poza tym musi wykonywać zabiegi pielęgnacyjne i monitorować stan zdrowia osoby starszej, wykonywać stałe czynności w dbaniu o obowiązki domowe. Jedną z podstawowych rzeczy wymaganych od opiekuna jest jeszcze to, by przy całym ciężarze jego pracy potrafił on zachować wrażliwość na potrzeby osoby, którą się opiekuje. Podjęcie decyzji o rozpoczęciu pracy w takiej formie wymaga wewnętrznego prześledzenia czy jest się na tyle wewnętrznie silnym i dojrzałym by podjąć się tak odpowiedzialnemu zadaniu jakim jest opieka nad osobą starszą i schorowaną.

Wymagania wobec opiekuna

Podstawowym wymaganiem dotyczącym pracy w charakterze opiekuna za granicą jest podstawowa znajomość języka. Bez niej podjęcie pracy będzie niemożliwe. Wymagany jest również dobry stan zdrowia i doświadczenie w opiece. Najważniejszą cechą przy wyborze potencjalnego opiekuna są, mimo wszystko, cechy psychiki. Idealna opiekunka powinna być odpowiedzialna, ciepła, komunikatywna, dobrze zorganizowana, odporna na stres i zaradna. Opiekun osób starszych oraz asystent osób niepełnosprawnych to zawody, które dopiero od niedawna stały się popularne na Polskim rynku pracy. Wcześniej takie prace przypisywało się pielęgniarce. Opieka nad jedną starszą osobą wymaga jednak zupełnie innego zaangażowania niż praca w szpitalu. Usługi opiekuna są coraz częściej wykorzystywane przez majętne rodziny, które nie chcą oddawać swoich krewnych do domów starców, a jednocześnie nie dysponują taką ilością czasu jaką musieli by poświęcić by zajmować się niepełnosprawnym członkiem rodziny.

opieka nad osobami starszymi

Empatia i cierpliwość – podstawowe cechy opiekuna

Wiele osób mylnie wyobraża sobie aspekty tej pracy jako lekkie i przyjemne prace domowe, pogawędki z podopiecznym i poddawanie jej leków. Sam podopieczny najczęściej wyobrażany jest jako osoba ciągle uśmiechnięta i radosna, która z wdzięcznością przyjmuje pomoc. Starcie tego wyobrażenia z rzeczywistością może okazać się ciężkie. Wielu seniorów ma różnego rodzaju problemy z pamięcią, które powodują, że mogą oni wielokrotnie zadawać te same pytania, zachowywać się nieuprzejmie, a czasem wręcz agresywnie. Przez kłopoty z pamięcią mogą nawet oskarżać nas o nielegalne wtargnięcie i próbę kradzieży lub inne przewinienie. Dlatego opieka nad takimi osobami wymaga dużej dozy cierpliwości i ciągłego zrozumienia jej wewnętrznego stanu. Praca ta wymaga pozostawania w ciągłym kontakcie z osobą, która może przez to czuć się poirytowana tym bardziej, że nie do końca może panować nad swoim stanem zdrowia. Należy rozumieć, że choć obdarzamy taką osobę wyrozumiałością i cierpliwością, to ona wcale nie musi ofiarować tego nam. Mimo wszystko zachowanie profesjonalnej postawy wymaga pozostawania otwartym, tolerancyjnym i rozumiejącym to, jak w obecnej chwili czuć może się podopieczny. Wymóg empatii jest wręcz podstawowym warunkiem by podjąć pracę jako opiekun seniora. Osobie rozumiejącej, co w danej przeżywa starsza osoba, bez problemu przyjdzie powstrzymać się od złych emocji i wybaczyć.

Zdolności interpersonalne

Zdolności interpersonalne to jedna z cech potrzebnych do pracy z drugim człowiekiem, a taką jest praca opiekuna. Zadaniem opiekuna jest głównie dbanie o stan zdrowia swojego podopiecznego, jednak, bez umiejętności nawiązania z nim kontaktu, współpraca w opiece nad jego zdrowiem będzie bardzo trudna. Zdolności interpersonalne pozwalają nawiązać kontakt i ułatwić każdą pracę. Nawiązując relacje z podopiecznym należy zadbać o to, by były one dobre. Zadbanie o komfort psychiczny starszej osoby to jeden z niepisanych wymogów odnośnie pracy opiekuna osób starszych. Dodatkowo dobry kontakt powinien być utrzymywany z najbliższą rodziną podopiecznego i jego środowiskiem.

Podejmując pracę jako opiekun osoby starszej za granicami swojego kraju należy od początku zdawać sobie sprawę z wyzwania, które wynika z pracy z drugim człowiekiem, ale również z różnic kulturowych. Osoby w podeszłym wieku posiadają dużą ilość nawyków i przyzwyczajeń. Zachowania te kształtowały się u nich przez całe ich życie, są dla nich niezwykle ważne, dlatego nie powinno się ich odmawiać. Nawet jeśli są uważane, ze bezzasadne lub uciążliwe. Akceptacja takich przyzwyczajeń to jedna z cech dobrego opiekuna.

Niektóre sytuacje wymagają sporej odporności psychicznej i opanowania. Niedopuszczalne jest, żeby jakiekolwiek zachowanie podopiecznego, wyprowadzało z równowagi i stało się przyczyną agresywnego zachowania. W razie nieporozumień to osoba sprawująca opiekę powinna wykazać się dyplomacją i umiejętnością rozwiązywania problemów.

Przydatną cechą może okazać się asertywność. Nie oznacza ona ignorowania emocji i potrzeb innych ludzi, ale umiejętność stawiania granic, dbałość o własne interesy, nieuleganie naciskom. Osoby pewne siebie, które potrafią radzić sobie ze swoimi emocjami, na pewno sprawdzą się w tym zawodzie.

opiekunka osób starszych

Osoby, które pracują z ludźmi, powinny charakteryzować się także otwartością i komunikatywnością. To cechy pożądane w tym zawodzie. Osoba sprawująca opiekę, która za wszelką cenę będzie próbowała zachować dystans, nie będzie miała szansy poznać swojego podopiecznego i jego potrzeb. Właściwe stosunki, życzliwa rozmowa i wymiana życiowych doświadczeń pozwolą zdobyć ich zaufanie, a może nawet sympatię. Dobre relacje z podopiecznym wpłyną również na komfort pracy.

Komunikatywność to cecha, dzięki której można zyskać w oczach przyszłego pracodawcy. Sprawdza się ona nie tylko w nawiązaniu dobrych relacji z samym podopiecznym, ale również w bliskich kontaktach z rodzinami, znajomymi, sąsiadami, a niekiedy także lekarzami, rehabilitantami i pielęgniarkami. Osoba odpowiedzialna, która umie współpracować z innymi, będzie miała o wiele łatwiejszą pracę.

Obecność lekarstwem na samotność i chorobę

Opiekun jest odpowiedzialny za stworzenie odpowiedniej atmosfery, w której starsza, chora osoba, poczuje się bezpiecznie. Dla wielu osób w podeszłym wieku, które do tej pory radziły sobie samodzielnie, konieczność zatrudnienia pomocy to duży cios, wyraźna oznaka, że są niedołężni i niezaradni. Seniorzy ze względu na swój stan zdrowia nie są w stanie funkcjonować tak, jak do tej pory, mimo to obecność opieki ich drażni. Niechętnie współpracują, bywają marudni, a nawet złośliwi. Te negatywne emocje skupiają się na opiekunie, który w takiej sytuacji musi wykazać się dużą cierpliwością, wyrozumiałością i odpornością na stres. Należy zrozumieć, że niekiedy trudne zachowania podopiecznego nie wynikają z jego złego charakteru, ale są wynikiem bezradności lub choroby.

Podsumowując

Opiekun osoby starszej to rodzaj powołania. Bez umiejętności empatii i ogromnej dozy cierpliwości wobec podopiecznego możemy zrobić tylko krzywdę jemu i sobie. Predyspozycje i cechy charakteru jakie są wymagane do opieki nad starszą osobą to: cierpliwość, opanowanie oraz świadomość tego, że zajmuje się niepełnosprawną osobą. Osoby starsze, w tym niepełnosprawne, potrzebują stałej opieki niczym lekarstwa.

opinie o ProSenior kurs niemieckiego poradnik dla opiekunek kuchnia niemiecka